...Όνειρο με ξύπνησε, κάπου εκεί στις 6.
Ενώ έβραζε ο καφές, άρχισαν οι πρώτες χοντρές σταγόνες της βροχής, στον τσίγκο.
Έβρεξε, φύσηξε, γνωστά, έως φυσιολογικά.
Τώρα, 9 και 44, ενώ η βροχή σταμάτησε, ο αέρας λυσσομανάει...
Δεν ξέρω που θα φτάσουν οι καρέκλες του βορινού μπαλκονιού... ελπίζω, στον κήπο!
Κρατάω ένα πάρκινγκ ανάρτησης, για τα: "του κακού μας του καιρού", για να μην ξαναεπανέλθω με ανάρτηση, ως προς αυτόν, παρά μόνο με σχόλια και Υστερόγραφα.
Και πολύ του είναι!