Το Πουρί είναι χωριό του νομού Μαγνησίας, σε απόσταση περίπου 7χλμ βόρεια από τη Ζαγορά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου, με όψη π....
***
Το Πουρί είναι χωριό του νομού Μαγνησίας, σε απόσταση περίπου 7χλμ βόρεια από τη Ζαγορά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου, με όψη προς Αιγαίο Πέλαγος. Έχει 538 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Στην απογραφή του 1951 είχε 641 κ. και του 1961 είχε 469 κατοίκους.[1] Στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (δεκαετία 1930) αναφέρεται ότι το 1928 είχε 639 κατοίκους, και μαζί με τους οικισμούς Κοκκινόγια, Παλαιά Μιτζέλα και Σχιζόπετρα είχε 677 κατοίκους. Επίσης έχει δημοτικό σχολείο.[2]
Σήμερα κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία και ο τουρισμός. Περιβάλλεται από δευτερογενές δάσος με καστανιές, οξιές, βελανιδιές, πλατάνους, μηλιές και άλλα δασικά δένδρα.
***
...Είναι κάποιες στιγμές που τις λαχταράει η ψυχή, γίνονται όνειρα χρόνων, ακόμα και μιας ολόκληρης ζωής... κι όταν αυτά πραγματοποιούνται (έτσι ξαφνικά κι απρόοπτα), τότε, ναι! Τρέμουν τα χέρια, τα πόδια, πόσο μάλλον μια παλιά (φτηνούλα, σε χρηματική αξία και δυνατότητες) φωτογραφική μηχανή που σ' έχει "μάθει" και η ίδια, πια (έχει ήδη γίνει ένα, μαζί σου, σχεδόν, σώμα απ' το "σώμα" σου και...) και γι' αυτό καταγράφει ακόμα και την γενική... ανασυγκρότηση ψυχής.
...Το ότι "έτρεχα" για να προλάβω, σε λίγες ώρες, να πραγματοποιήσω όλο και περισσότερα "όνειρα", το ότι ξέχασα να ξεφορτώσω το πολύ (σε "είδος") βάρος που κρατούσε το αριστερό μου χέρι, κι αυτό έγερνε την ζυγαριά του σώματός μου, οπότε και την ισορροπία της μηχανής, (το λάθος - για καλύτερο αποτέλεσμα στην οπτική των άλλων),
το ότι δεν θέλησα ποτέ μου να μάθω, πως "βελτιώνονται" τα βιντεάκια μου, (και να μαζέψω λάικ), είναι γιατί η δημοσίευση της κάθε σημαντικής στιγμής της ζωής μου, επειδή είναι ..."ψυχοπαλμογραφική" (κι όχι για "κριτική" καλλιτεχνική - δεν σημαίνει πως δεν σας σέβομαι... αλλοίμονο...!), κι επειδή "αυτή" είμαι "εγώ" (χωρίς τον γνωστό εγωϊστικό όρο), αυτό και σας "δείχνω"...
...Έτσι θέλω και να με θυμάστε... (ανεπεξέργαστη...)
Αυθεντική... έως φάλτσα... (γιατί κατάλαβα εγκαίρως, πως δεν σηκώνουν "επεξεργασία" οι "Δυνατές στιγμές", όπως δεν μπορείς και να "διορθώσεις" στην ζωή σου, ότι ανήκει ήδη, στο χθες! Το μέλλον ναι. Εξαρτάται βέβαια... απ' το "τι", θέλεις να "βελτιώσεις"! ...
(... κι εννοώ, το "Μέσα" σου ή την εξωτερική "εικόνα" σου, για μια άξια "Θέση" στην Τέχνη.
Τα σέβομαι πολύ και τα δυο, μα "πεινάει" τόσο πολύ το πρώτο σε μένα, μην περιμένετε να προλάβω να σας προσφέρω το δεύτερο.
Υπάρχουν άλλωστε, πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, ήδη "χορτάτοι" (από Πατρίδα, γνώσεις, κ.λ.π.) που μπορούν να το κάνουν αυτό, γρήγορα και εύκολα!
Εμένα, δώσ' τε μου χρόνο να ξεκουραστώ (και σωματικά, μού λείπει ύπνος με υ ) και μετά να τα δω, να τα "ξεχωρίσω", τουλάχιστον ως θέματα, κι απλά, να σας τα δείξω ή αλλιώς: να τα "μοιραστούμε", με αγάπη! )
Με εκτίμηση, ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ,
Κατερίνα Σταματίου ή Δεσπότη, Παπαθεοδώρου ή αλλιώς... Ζαγοριανό - κυκλάμινο βουνού (περισσότερα εφ' όλης της 12 χρονης ιντερνετικής μου ύλης-ζωής)
με πολλά νέα και συμπληρωματικά υστερόγραφα και σχόλια)
Και Υγ2 "Ευχαριστώ" από καρδιάς, ΟΛΟΥΣ, ΟΣΟΥΣ μ' "αγκάλιασαν", (καθ' ένας με τον "τρόπο" του) στις 27 και 28 του Γενάρη που βρέθηκα (χαρούμενα) εκτάκτως, στην πολυπόθητη (και τόσο στερημένη για μένα) Πατρίδα, την Ζαγορά!
***
Υγ3. Αφού ρώτησα την οικογένεια, (τηλεφωνικώς βράδυ Τρίτης), αν μου επιτρέπουν να φανούν πρόσωπα και ιδιαίτερα του παιδιού, του Χρηστάκη, κι αφού μου είπαν ομοφώνως: "Ναι, δεν υπάρχει πρόβλημα", τότε, μπορώ να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ δημόσια, αυτό το τόσο ευγενικό και αγαπητό παιδί που πρόθυμα με βοηθούσε, σε ότι του ζητούσα, ώστε ΟΛΑ, να τα προλάβουμε, η αχόρταγη...
Τον δίνω "Δυνατή" Ευχή, μέσα από την ψυχή μου, για ότι καλύτερο στα όνειρά του και στην ζωή του!
Χάρηκα ιδιαίτερα, όταν είδα ο μικρός Χρήστος, είχε τις γνώσεις, ν' ανοίξει σελίδα που θα κρατάει φωτογραφίες του μπαμπά του ή δικές του ή και των άλλων! (Δεν μπορώ να ξέρω, πως θα εξελιχθεί! Μάλλον... ζήλεψα λιγάκι, που δεν ξέρω κι εγώ να χειρίζομαι αυτό το πρόγραμμα! Όταν τον ξαναδώ, θα ζητήσω να μου μάθει! Δεν μπορώ όμως, να τον ενοχλήσω και πολύ! Το παιδάκι είναι μαθητής, αλίμονο αν τον χασομερήσω! Εύχομαι να είναι εύκολο πρόγραμμα, γιατί ζορίζομαι στα δύσκολα τεχνολογικά και τα παρατάω.)
Μπράβο στον μικρό Χρήστο!
ΚΑΛΗ ΠΡΟΟΔΟ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ και ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ, εύχομαι, ΟΛΟΨΥΧΑ!
Προτεραιότητα όμως, στα μαθήματα, μη ξεφύγουμε απ' τον στόχο μας και τα όνειρά μας! Έτσι, αγόρι μου, γλυκό;
Το Πουρί είναι χωριό του νομού Μαγνησίας, σε απόσταση περίπου 7χλμ βόρεια από τη Ζαγορά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου, με όψη π....
