ΤΙ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ; Σήμερα είναι η παγκόσμια μέρα ελληνικής γλώσσας.

Sofia Kolotourou

32 λεπτά · 

Σήμερα είναι η παγκόσμια μέρα ελληνικής γλώσσας. Οσοι με παρακολουθείτε, ξέρετε ότι έδωσα και δίνω άγριες μάχες για να έχω ως γλώσσα μου την ελληνική. Διότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο λόμπι της νοηματικής, που καθοδηγείται από συμφέροντα ακουόντων ατόμων, το οποίο διαρκώς πιέζει ώστε να αναγνωριστεί η νοηματική ως γλώσσα των κωφών, αλλά και των βαρήκοων, άσχετα αν εμείς οι κουφοβαρήκοοι δεν συμφωνούμε! Πριν 2 μόλις μήνες παραλίγο να ψηφιστεί με το έτσι θέλω η νοηματική ως επίσημη γλώσσα μου. Σε αυτά τα πλαίσια έγραψα και αυτό:

ΤΙ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ;

Είναι άνισος ο αγώνας με τη γλώσσα:
πότε ξεφεύγει ο στίχος, περισσεύει
στο ποίημα, στα πλουμίδια του τα τόσα
και πότε λίγο ακόμα σου γυρεύει.
Χωρίς τα ελληνικά μου εγώ πεθαίνω.
Νοηματική με ζόρι δεν μαθαίνω.

Κοντά του ο κάθε στίχος σε τραβάει
και λες κι όλο φαντάζεσαι τους ήχους
κι ο μέσα σου ρυθμός, που σε μεθάει
σε κάνει να γυρεύεις πάντα στίχους.
Χωρίς τα ελληνικά μου εγώ πεθαίνω.
Νοηματική με ζόρι δεν μαθαίνω.

Και κάποτε σε ρίχνουν απ’ τα ύψη,
με διάταγμα, με πρόχειρο μελάνι -
το ‘χουνε γράψει ακούοντες δίχως τύψη
για τον κουφό – τη γλώσσα του που χάνει.
Χωρίς τα ελληνικά μου εγώ πεθαίνω.
Νοηματική με ζόρι δεν μαθαίνω.

Ελάτε τώρα, κόψτε μου τη γλώσσα
για να σιωπήσω. Κόψτε και το χέρι
για να μην γράφει ποιήματα καμπόσα.
Σφραγίστε τα παλιά με βουλοκέρι.
Χωρίς τα ελληνικά μου εγώ πεθαίνω.
Νοηματική με ζόρι δεν μαθαίνω.

Κάψτε τα όλα, π’ έγραψα βιβλία.
Εγώ – και μ’ ένα δάχτυλο αν μου μείνει
θα γράφω όλο την ίδια ιστορία,
για τη δική σας πάντα την αισχύνη!
Χωρίς τα ελληνικά μου εγώ πεθαίνω.
Νοηματική με ζόρι δεν μαθαίνω.