***
***
Viene il giorno che ti guardi allo specchio e sei diverso da come ti aspettavi.
Si, perchè lo specchio è la forma più crudele della verità.
Non appari come sei veramente.
Vorresti che la tua immagine corrispondesse a chi sei dentro e agli altri, vedendoti, potessero riconoscere subito se sei uno sincero, generoso, simpatico.
invece ci vogliono sempre le parole o i fatti.
E’ necessario dimostrare chi sei.
Sarebbe bello doversi limitare a mostrarlo.
Sarebbe tutto più semplice.
Si, perchè lo specchio è la forma più crudele della verità.
Non appari come sei veramente.
Vorresti che la tua immagine corrispondesse a chi sei dentro e agli altri, vedendoti, potessero riconoscere subito se sei uno sincero, generoso, simpatico.
invece ci vogliono sempre le parole o i fatti.
E’ necessario dimostrare chi sei.
Sarebbe bello doversi limitare a mostrarlo.
Sarebbe tutto più semplice.
Alessando D’Avenia
DonnedOnNeDONNE©2012
Έρχεται η μέρα που κοιτάς στον καθρέφτη και είσαι διαφορετικός απ ' ότι περίμενες.
Ναι, γιατί ο καθρέφτης είναι η πιο σκληρή μορφή της αλήθειας.
Δεν εμφανίζεσαι όπως πραγματικά είσαι.
Θα ήθελες η εικόνα σου να ταιριάζει με το ποιος είσαι μέσα και σε άλλους, να σε βλέπουν, θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν αμέσως αν είσαι ειλικρινής, γενναιόδωρος, αστείος
Αντ ' αυτού, πάντα παίρνει λέξεις ή γεγονότα.
Είναι απαραίτητο να αποδείξεις ποιος είσαι.
Θα ήταν ωραίο να πρέπει να το περιορίσουμε.
Όλα θα ήταν πιο απλά.
Αλέξανδρος του avenia
DonnedOnNeDONNE©2012
Ναι, γιατί ο καθρέφτης είναι η πιο σκληρή μορφή της αλήθειας.
Δεν εμφανίζεσαι όπως πραγματικά είσαι.
Θα ήθελες η εικόνα σου να ταιριάζει με το ποιος είσαι μέσα και σε άλλους, να σε βλέπουν, θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν αμέσως αν είσαι ειλικρινής, γενναιόδωρος, αστείος
Αντ ' αυτού, πάντα παίρνει λέξεις ή γεγονότα.
Είναι απαραίτητο να αποδείξεις ποιος είσαι.
Θα ήταν ωραίο να πρέπει να το περιορίσουμε.
Όλα θα ήταν πιο απλά.
Αλέξανδρος του avenia
DonnedOnNeDONNE©2012
***
***
ΑπάντησηΔιαγραφήΣήμερα σκεφτόμουνα κάτι παραπλήσιο, φίλος! Δέχομαι τελευταία πολλά παράπονα από συγγενείς, φίλους, γνωστούς, ότι τους ξέχασα... Ότι δεν έδωσα παρόν, δεν τηλεφώνησα.
Κουράστηκα να εξηγώ, λόγους και αιτίες.
"Περνάς συχνά απ' το μυαλό μου, αλλά δεν προλαβαίνω, τις ώρες που μπορείς εσύ."
"Ασχολούμαι με πολλά, δε σημαίνει πως δεν σας αγαπώ ή δεν σας νοιάζομαι."
Εξηγήσεις, εξηγήσεις, σε όσους με προλαβαίνουν και ρωτούν.
Τύψεις, τύψεις, τύψεις, για όσους δεν έκαναν κίνηση, αλλά περιμένουν την δική μου, που θα εξηγώ, για τούτον και τούτον τον λόγο, άργησα.
Κοιτάζω το τηλέφωνο και αντιδρώ.¨
Δεν έχω κέφι την συγκεκριμένη στιγμή, να κάνω αγγαρεία.
Προτιμώ το αυθόρμητο, κι όταν αυτό προκύψει από μέσα, χωρίς πιέσεις χρόνου.
Ναι, πρέπει να περιορίσουμε πολλά απ' την ζωή μας, που την κάνουν πιο δύσκολη, κι όχι πιο απλή.
Ναι, πρέπει όλοι να καταλάβουν, πως στην αγάπη, (σε όλες της τις βαθμίδες, συγγενείς, φίλοι, γνωστοί), δεν χτυπάς κάρτα τακτικής επικοινωνίας. Δεν είναι αυτό απόδειξη αληθινής αγάπης.
...Συν, πρέπει να αποδείξω, πως δεν είμαι ελέφαντας!