Την μοναξιά συνήθισα
Φίλε που ήρθες στον δρόμο μου
για μένα μην λυπάσαι
κι αν άκουσες τον πόνο μου
αντέχω μην φοβάσαι.
για μένα μην λυπάσαι
κι αν άκουσες τον πόνο μου
αντέχω μην φοβάσαι.
Είμαι καλύβα στο βουνό
φάρος πάνω σε ξέρα
δέντρο στον κάμπο ορφανό
γεράκι στον αέρα.
φάρος πάνω σε ξέρα
δέντρο στον κάμπο ορφανό
γεράκι στον αέρα.
Την μοναξιά συνήθισα
και πια δεν την φοβάμαι
έχω ψυχή αλήτισσα
κι όπου με βγάζει πάμε…
και πια δεν την φοβάμαι
έχω ψυχή αλήτισσα
κι όπου με βγάζει πάμε…
Φίλε μου κι αν σου μίλησα
διόλου μην έχεις βάρος
τούτη την ζήση ζύγισα
μ’ αλήθεια και με θάρρος.
διόλου μην έχεις βάρος
τούτη την ζήση ζύγισα
μ’ αλήθεια και με θάρρος.
Είμαι αστέρι μακρινό
λουλούδι μες στο χιόνι
βαρκούλα στον ωκεανό
στην νύχτα μέσα αηδόνι.
λουλούδι μες στο χιόνι
βαρκούλα στον ωκεανό
στην νύχτα μέσα αηδόνι.
Την μοναξιά συνήθισα
να έχω συντροφιά μου
και μια ψυχή αλήτισσα
μετράει τα βήματά μου…
να έχω συντροφιά μου
και μια ψυχή αλήτισσα
μετράει τα βήματά μου…
Αργοναύτης 11/02/2019

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου